Je hebt maanden, misschien zelfs jaren, uitgekeken naar het moment dat je een puppy in huis zou halen. Je hebt alles voorbereid: speeltjes, mandjes, een bench en natuurlijk bergen liefde. En dan is daar eindelijk dat kleine bolletje wol… Maar in plaats van het gelukzalige gevoel dat je had verwacht, voel je je ineens overweldigd, verdrietig of zelfs spijtig. Dit fenomeen staat bekend als de “puppy blues” en je bent zeker niet de enige die hiermee te maken krijgt. Zo zijn er vele nieuwe ‘Voorbaen-puppy’ ouders geweest met dit gevoel. Sterker nog, er zijn helaas enkele pups na korte tijd weer terug naar ons gekomen.
Wat zijn Puppy Blues?
De puppy blues zijn gevoelens van verdriet, frustratie, stress of zelfs lichte depressie na het in huis halen van een puppy. Hoewel het vaak voorkomt bij nieuwe baasjes, wordt er niet veel over gesproken. Het kan een grote verandering zijn om ineens verantwoordelijk te zijn voor een levendig, energiek wezen dat afhankelijk is van jouw zorg.
Veel baasjes ervaren slapeloze nachten door het piepen of blaffen van hun puppy, frustratie omdat het zindelijk maken langer duurt dan verwacht, of een gevoel van verlies van vrijheid doordat je continu met je pup bezig bent. Dit kan vooral lastig zijn als je andere verwachtingen had van hoe het zou zijn om een puppy in huis te hebben.
Waarom gebeurt dit?
Er zijn verschillende redenen waarom puppy blues kunnen ontstaan:
Gebrek aan slaap: net als bij een pasgeboren baby kan een puppy ’s nachts veel aandacht vragen, wat je nachtrust verstoort.
Hoge verwachtingen: misschien had je verwacht dat het opvoeden van een puppy makkelijker of leuker zou zijn.
Verlies van routine: een puppy verandert je dagelijkse leven drastisch. Dingen die vanzelfsprekend waren, zoals een avondje uit of een ochtendje uitslapen, kunnen ineens lastig worden.
Hormonen en emoties: grote veranderingen in je leven, zoals het zorgen voor een nieuw huisdier, kunnen je hormonen en emoties flink opschudden.
Hoe ga je ermee om?
Het belangrijkste om te weten is dat puppy blues tijdelijk zijn. Hieronder een aantal tips om ermee om te gaan:
- Praat erover: deel je gevoelens met andere hondenbezitters, vrienden of familie. Vaak herkennen anderen jouw situatie en kunnen ze je geruststellen.
- Stel realistische verwachtingen: een puppy opvoeden kost tijd, geduld en moeite. Wees niet te streng voor jezelf of je pup.
- Vraag om hulp: als je overweldigd bent, schakel dan hulp in. Een puppycursus kan bijvoorbeeld helpen om structuur en tips te bieden.
- Neem tijd voor jezelf: probeer momenten van rust in te bouwen, ook al is het maar een kwartiertje. Vraag iemand anders om even op de pup te passen.
- Focus op het grotere plaatje: deze fase gaat voorbij. Puppies groeien op en worden stabielere honden. De tijdsinvestering die je nu doet, betaalt zich later dubbel en dwars terug.
Kan je je voorbereiden op Puppy Blues?
Hoewel je de puppy blues niet volledig kunt voorkomen, kun je je wel beter voorbereiden om de overgang soepeler te maken. Hier zijn een aantal tips:
1. Leer zoveel mogelijk over het gedrag en de behoeften van puppies voordat je er een in huis haalt. Begrijp dat de eerste weken intens kunnen zijn.
2. Zorg dat je in de eerste weken na het ophalen van je pup voldoende tijd hebt om je volledig te richten op de nieuwe aanwinst. Vraag bijvoorbeeld vrij van werk of plan minder sociale verplichtingen.
3. Betrek familie, vrienden of een hondenoppas bij de zorg voor je puppy. Zo kun je af en toe een moment voor jezelf nemen.
4. Maak je huis puppy-proof en zorg dat je alles in huis hebt wat je nodig hebt, zoals een bench, speeltjes, voer en schoonmaakmiddelen.
5. Weet dat het opvoeden van een puppy tijd en geduld kost. Het zal niet altijd makkelijk zijn, maar het is het waard.
Het belang van openheid
Het is belangrijk om te beseffen dat je niet alleen bent. Veel baasjes ervaren dit, maar het voelt vaak taboe om toe te geven dat je niet meteen geniet van je puppy. Door open te zijn over puppy blues kun je anderen helpen zich minder alleen te voelen en wellicht zelf nieuwe inzichten opdoen.
Weet dat het een fase is en dat je een geweldige hondenouder bent – ook op de dagen dat het niet zo voelt.
